جمع بندی نشست‌های پیشین و هم‌اندیشی با حاضرین درخصوص حق مشخص به شهر مشخص برگزار شد.

نشست آخر از دفتر نهم سلسله نشست‌های موضوعی شرکت مادرتخصصی عمران و بهسازی شهری ایران در خصوص حق مشخص به شهر مشخص با عنوان "جمع‌بندی نشست‌های پیشین و هم‌اندیشی با حاضرین" روز دوشنبه مورخ 25 مردادماه 95 از ساعت 14 با حضور آقایان دکتر پرویز پیران (دبیرعلمی نشست)، دکتر مراد ثقفی، دکتر مظفر صرافی، دکتر علی طیبی، و سرکار خانم فیروزه صابر در سالن اجتماعات شرکت مادر  برگزار شد.

در ابتدا جناب آقای دکتر پیران با اشاره به عدم جا افتادن موضوع مفهومی و نظری The right to the city در کشورمان، افزود: له‌فور تأکید کرده است نگاه اصلاح‌طلبانه به موضوع حق مشخص به شهر مشخص نمی‌توان داشت و مقدم بر پدید آمدن حق مشخص و شهر مشخص، یک انقلاب شهری است و در زمان نظام سرمایه‌داری(انحصاری)، شهروندی، عدالت و برابری نمی‌توانند بطور کامل اجرا شوند.

وی اضافه کرد: شهروندان باید شهر را اکتساب کنند و بعد بسازند و با اغتشاش ارزش‌ها و هنجارها مبارزه کنند. بنابراین ما همچنان نیاز داریم در مباحث مفهومی و نظری حق مشخص به شهر مشخص صحبت کنیم و در غالب دیالتیک عام و خاص در معنای متن خاص ایران بحث کنیم.

هدف مهم ما این است که به راهکارهای عملی، صحنه‌ها و عرصه‌های شکل‌گیری آن و آگاه‌سازی مقدم بر شکل‌گیری دست پیدا کنیم و به دست توانای نسل جوان بسپاریم.

در ادامه سرکار خانم صابر با اشاره به فعالیت‌های مربوط به توانمندسازی جوانان با رویکرد اشتغال‌زایی در منطقه شیرآباد، به اهمیت ظرفیت‌سازی و نهادسازی پرداخت. سپس با تأکید بر لزوم پرداختن به مباحث نظری و تئوری بعنوان پشتوانه مسائل اجرایی، افزود: هنر، انگیزه و اراده تیم اجرایی و ایجاد این حس در مخاطبان در راستای اقدامات توانمندسازی، فقرزدایی و توسعه محلی یک مجموعه، بسیار حائز اهمیت است.

پس از آن آقای دکتر طیبی با اشاره به موضوع کنشگری به عنوان دغدغه نه فقط تخصص صرف، تصریح کرد: افرادی که دغدغه شهر و توسعه شهری دارند، می‌توانند در این حوزه فعالیت کنند.

از دیدگاه ایشان سه خطری که جامعه را در زمینه کنشگری شهری و اجتماعی، تهدید می‌کنند، عبارتند از: تبدیل شدن به کنشگری فصلی، تبدیل کنشگری به واکنشگری، تبدیل شدن به توریست اجتماعی.

سپس آقای دکتر صرافی با اشاره به شایسته بودن بحث حق مشخص به شهر مشخص در این مقطع زمانی، با نقل قولی از له‌فور تأکید کرد حق مشخص به شهر مشخص مانند فریاد و تقاضایی است برای بازآفرینی و دگرگونی حق به زندگی شهری.

پس از آن دکتر پیران عوامل مؤثر در رسیدن به حق مشخص به شهر مشخص را برشمرد:

-     مشکلات نظری و مفهومی در ایران

-     دیالکتیک عام و خاص

-     مدلسازی برای رسیدن به گونه‌های بومی

-     مشکل مشارکت در ایران

-     شارلاتانی با زدن حرف‌های نمایشی

-     کلیشه کردن مفاهیم فاخر

-     فراموش کردن الگوهای عامرانه

-     رسیدن به تسهیلگری نامداخله‌گر

-      من هزار میلیارد کیلویی و عقده حقارت پیچیده تاریخی

-   دگرگونی ساختار اداری

-   آموزش مردم

-   دگرگونی ساختار حقوقی

-   پذیرش حقوق مردم

-   مسئله معضل دره میان حرف و عمل

-   مسئله غلبه سرمایه اجتماعی پیوندی

-   شناخت جایگاه واقعی خود

-   باور به توانمندی مردم و شناخت مشکلات آنها

-   پذیرفتن پیچیدگی مردم ایران در عمل

-   مشکل تکرار الگوها

-   مشکل مستند نشدن

-   مسئله ایدئولوژیک شدن فلسفه، برنامه‌ریزی، مشارکت و اندیشه

آقای مهندس روستا نیز در این نشست تأکید کرد موضوع کنشگری بحثی دوسویه می‌باشد که همواره در دو بخش ساختار مدیریتی و مردم بحث می‌کند. سپس با اشاره به آیه 42 سوره شورا (و امرهم شورا بینهم و مما رزقناهم ینفقون) افزود مشارکت و انفاق به دنبال هم می‌آیند و لازمه داشتن نظام مشارکتی این است که همه کنشگران نسبت به مسئولیت‌ها و نقش‌هایشان واقف باشند.

خانم دکتر عرفانیان نیز سه موضوع را به مشکلات مطرح شده توسط آقای دکتر پیران اضافه کرد: عدم تغییرپذیری و اعتماد به دولت، نبود دانش کافی نسبت به نقش‌ها و مسئولیت‌ها و در نهایت روش‌مندنبودن فعالیت‌ها.

در ادامه پس از پرسش و پاسخ و نقد و بررسی موضوع توسط حضار، جلسه به پایان یافت.