نشست دوم از دفتر نهم با موضوع "باهمستان: تلاشی برای تعریف نقش کنشگری شهرسازی برای پیگیری حق بر شهر در تهران" برگزار شد.

نشست دوم از دفتر نهم سلسله نشست‌های موضوعی شرکت مادر با محور "حق مشخص به شهر مشخص" و موضوع "باهمستان: تلاشی برای تعریف نقش کنشگری شهرسازی برای پیگیری حق بر شهر در تهران" در روز دوشنبه مورخ28 تیرماه 1395 از ساعت14  با سخنرانی آقای دکتر طیبی و حضور آقایان دکتر صرافی(عضو پنل) و دکتر پیران(دبیرعلمی) در محل سالن اجتماعات شرکت مادر تشکیل شد.

در ابتدای نشست جناب آقای دکتر پیران، دبیر علمی نشست، ضمن سپاس از حضور شرکت کنندگان و معرفی پنل تخصصی، با اشاره به تطور تاریخی حق مشخص به شهر مشخص، تأکید کرد امروز زمان تحقق و عملیاتی نمودن زحمات انجام شده در زمینه‌های میدانی است.

در ادامه آقای دکتر طیبی، ضمن اشاره به جایگاه و ارتباط باهمستان با حق به شهر، به ارائه تجارب چهارساله باهمستان پرداخت.

وی با تبیین نقش شهرسازان براساس دو منطق علمی و ارتباطی، به رسمیت شناختن ساختار قدرت در شهرسازی را از طریق ارتباط مؤثر و مداوم بین سه قطب بخش خصوصی(مهندسان مشاور)، بخش عمومی(نهادهای شهرسازی) و سمن‌ها(کنشگران شهرسازی) مطرح کرد.

پس از آن خانم مهندس قدسی به بیان رویدادهای فرهنگی-اجتماعی باهمستان پرداخت که مهمترین آنها عبارتند از رویداد کوچه بهتر(10 اسفند 91)، رویداد شهر امن برای کودکان(14 اردیبهشت 92،93، و95) و سلسله نشست‌های مدنی حق بر شهر(از فروردین93 (.

سپس آقای مهندس آخرتی، باهمستان را کنشگری شهرسازی در راستای ایفای حق بر شهر معرفی کرد. و تأکید کرد نقش کنشگری بر پایه حق مشخص مبتنی بر بستر مشخص نیازمند دغدغه است نه تخصص صرف!

در ادامه دکتر طیبی چالش‌های اساسی باهمستان را در سه سطح تبیین کرد: درون باهمستان، باهمستان با جامعه و باهمستان با نهادهای رسمی.

سپس دکتر پیران تصریح کرد  از آنجا که موردی بودن اقدامات در ایران مرسوم بوده است، پایداری و تداوم اقدامات باهمستان از جمله نکات مثبت آنهاست.

دکتر صرافی با اشاره به اضافه شدن واژهthe  در the right to the city توسط دیوید هاروی، دستور کار رسیدن به حق مشخص به شهر مشخص را تدریجی، عمیق و از پایین به بالا عنوان کرد.

وی با تأکید بر لزوم حضور تمامی کنشگران جهت تصمیم‌گیری در عرصه‌های عمومی، به جمله‌ای از جین جیکوبز اشاره کرد: شهرها توانایی تأمین همه چیز را برای همه دارند تنها به این شرط که توسط همه خلق شوند.

دکتر صرافی با اشاره به عدم فردگرایانه بودن تعبیر حق مشخص به شهر مشخص، تأکید بر جمع‌گرایانه بودن این امر کرد و تقویت رابطه مردم و مکان را در ساخت مکان ((place making ضروری دانست.

در ادامه پس از پرسش و پاسخ و نقد و بررسی موضوع توسط حضار، جلسه به پایان یافت.