خانم دکترشفایی محدوده‌های بازآفرینی و تبیین ویژگی‌های شاخص‌های جدید جهت تعیین محدوده‌ها و محلات ناکارآمد شهری را در گفتگو با خبرنگار شرکت تعریف کرد

شصت و چهارمین نشست تخصصی شرکت مادر تخصصی عمران و بهسازی شهری ایران با موضوع «هم اندیشی پیرامون ویرایش نهایی شیوه نامه تعیین محدوده­ها و محلات ناکارآمد شهری» روز دوشنبه مورخ 28/1/1396 در محل سالن جلسات این شرکت برگزار شد. در این نشست که با حضور جامعه حرفه­ای از جمله نمایندگان جامعه مهندسان مشاور، انجمن صنفی مهندسان مشاور شهرساز، جامعه دانشگاهیان و دانشجویان برگزار شد، آقای دکتر ایزدی معاون وزیر و مدیرعامل شرکت ابتدا به مرور تاریخچه­ی روند چگونگی مواجهه دولت با محدوده­ها و محلات فرسوده و نیازمند بازآفرینی پرداخت و از ضرورت تغییر رویکرد در شیوه­نامه جدید تعیین محدوده­ها و محلات ناکارآمد شهری سخن گفت و هم­اندیشی جامعه دانشگاهی، حرفه­ای و مدیران را جهت ارتقای شیوه­نامه مذکور به هدف دستیابی به سندی با ارزش و مطلوب در حوزه شناسایی محدوده­ها و محلات هدف بازآفرینی خواستار شد.

سپس خانم دکتر شفایی، مدیرعامل مشاور شاران به عنوان سخنران به تشریح فرآیند مطالعه و پژوهش مورد استفاده در تهیه شیوه­نامه تعیین محدوده­ها و محلات ناکارآمد شهری پرداخت. همچنین در ادامه نشست حاضران در جلسه به ارایه نقطه نظرات خود پرداختند.

در پایان نشست خانم دکتر سپیده شفایی در گفتگو با خبرنگار روابط عمومی شرکت عمران و بهسازی شهری ایران به بیان تعاریفی در خصوص محدوده‌های بازآفرینی و تبیین ویژگی‌های شاخص‌های جدید جهت تعیین محدوده‌ها و محلات ناکارآمد شهری پرداخت.

وی در پاسخ به سوالی در خصوص ارایه تعریفی دقیق از مناطق فرسوده یا محدوده های هدف بازآفرینی، اظهار داشت : این محدوده‌ها تعریف مشخصی ندارند چرا که از زوایای متفاوت می­توانند ناکارآمد باشند. به عنوان مثال، بسیاری از محدوده ها در منطقه یک و اعیان نشین تهران ممکن است از نظر شاخص­های آموزشی بالاتر از حد متوسط شهر تهران باشند اما با توجه به وجود کوچه­های باریک و برج­های ساخته شده از نظر شاخص ایمنی نازل­ترین حد تاب­آوری در مقابل سوانح طبیعی را دارا هستند. در مثالی دیگر، می­توان منطقه 15 تهران را که از نظر شاخص­های آموزشی در مقایسه با منطقه یک تهران در سطح پایین­تری است، مقایسه کرد. بنابراین هر محدوده یا محله­ای از شهر می­تواند متناسب با مشکلی که از نظر تاب­آوری یا معضلات اقتصادی، اجتماعی و محیطی دارد، در لیست شاخص­های ناکارآمدی باشد.

وی اظهار داشت : تهیه شیوه­نامه جدید تعیین محدوده­ها و محلات ناکارآمد شهری چند مزیت به دنبال دارد؛ از این منظر که سعی شده­ است در تدوین شاخص­ها، آن­ها با اسناد بین المللی که قابلیت انطباق دارد، سنجیده شود. همچنین باید به تکنولوژی پیشرفته­ای اشاره نمود که در این طرح می­توان از آن برای انجام کارهای پر حجم و وقت­گیر بهره برد و سایر امور از جمله استنتاج و تحلیل داده­ها را به نیروی انسانی واگذار کرد که درباره مسایل فکر کنند.

دکتر شفایی اظهار داشت : در تدوین این شیوه­نامه سعی شده قابلیت پویا بودن مبنای تهیه اسناد قرار گیرد تا مدیریتی کلان و متکی بر آمار و اطلاعات صورت گیرد که قابل اتکا و اجرایی باشد.  از طرفی به دلیل آن که اسناد از جامعیت برخوردار است و اطلاعات مورد استفاده مبتنی بر استانداردها، قوانین، بخشنامه­ها و آیین­نامه­های ملی و محلی است، ظرفیت مقایسه شهرها و پیشرفت­های آن­ها بعد از یک دوره اعمال طرح، قابل تمدید است که این امر منجر به ایجاد رقابت­پذیری بین شهرها می­شود.