ابزارهای دسترسی

معاون وزیر راه و شهرسازی با اشاره به حمایت شرکت بازآفرینی شهری ایران از رویداد «نقشی بر میناب» گفت: پیوند هنر معاصر با فرهنگ بومی جنوب، افقی تازه برای توجه به ابعاد فرهنگی توسعه شهری گشوده و می‌تواند روایت‌های انسانی را در فضاهای عمومی ماندگار کند.

به گزارش روابط عمومی شرکت بازآفرینی شهری ایران، موزه هنرهای معاصر تهران روز یکشنبه ۲۴ خرداد ۱۴۰۵ میزبان این برنامه هنری ـ فرهنگی بود. «نقشی بر میناب» با مشارکت معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، معاونت بازآفرینی وزارت راه و شهرسازی، مؤسسه کمک به توسعه فرهنگ و هنر و موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد و مجموعه‌ای از اجراهای تجسمی، موسیقایی و پرفورمنس را دربر میگرفت.
این رویداد با هدف زنده نگه داشتن یاد شهدای کودک مدرسه شجره طیبه میناب و بازتاب اندوه و همدلی ملی نسبت به این حادثه تلخ برگزار شد؛ تلاشی فرهنگی و هنری که می‌کوشید نام و خاطره این کودکان را در حافظه جمعی جامعه ایران و جهان ثبت و پاسداری کند.
بازآفرینی شهری با رویکرد فرهنگی
حضور معاونت بازآفرینی وزارت راه و شهرسازی در این برنامه، بیانگر رویکردی است که بازآفرینی شهری را صرفاً در مداخلات کالبدی خلاصه نمی‌کند، بلکه به نقش فرهنگ، هویت محلی و حافظه اجتماعی در فرآیند توسعه شهری توجه دارد. در این چارچوب، هنر می‌تواند پلی میان تجربه‌های انسانی و فضای عمومی شهر باشد.
جهله‌نگاری؛ روایت اندوه در قالب سفال بومی
در بخش «جهله‌نگاری»، سی هنرمند بر روی سی «جهله» ـ کوزه‌های سنتی میناب ـ آثاری خلق کردند. این ظرف سفالی که بخشی از زیست فرهنگی جنوب ایران است، در این رویداد به رسانه‌ای هنری برای بیان مفاهیم همدلی، فقدان و یادبود تبدیل شد.
بر اساس اعلام برگزارکنندگان، این آثار قرار است به سی موزه صلح در نقاط مختلف جهان اهدا شود؛ اقدامی فرهنگی که ظرفیت معرفی هنر بومی میناب و پیام انسانی این رویداد را در سطح بین‌المللی فراهم می‌کند.
جستجوی حقیقت در خاک جنوب
پرفورمنس مشارکتی «جستجوی حقیقت در خاک جنوب» از دیگر بخش‌های برنامه بود. در این اجرا، مارپیچی از خاک ساحلی میناب در فضای موزه شکل گرفت و مخاطبان با حرکت در این مسیر نمادین، از طریق روایت‌های چندرسانه‌ای با داستان‌های مرتبط با حادثه مدرسه شجره طیبه آشنا شدند. موسیقی زنده جنوب و سازهای کوبه‌ای نیز این تجربه تعاملی را همراهی می‌کرد. اجرای این بخش با همراهی موسیقی زنده جنوب و سازهای کوبه‌ای آغاز شد و در ادامه مخاطبان از طریق کدهای QR با روایت‌های دانش‌آموزان میناب آشنا شدند. ترکیب خاک، حرکت بدن مخاطب، صدا و روایت‌های انسانی، فضایی چندرسانه‌ای ایجاد کرد که مخاطب را در تجربه‌ای حسی و تأملی درگیر می‌کرد.
در پایان این مسیر، یادگاری کوچکی با نام محلی «اشتروک پیشی» ـ برگرفته از اسباب‌بازی‌های سنتی کودکان مینابی ـ به مخاطبان اهدا شد؛ شیئی نمادین که به‌عنوان بخشی از روایت هنری این پروژه طراحی شده بود.
موسیقی برای یادآوری
در ادامه برنامه، قطعه «در میان آوار» با آهنگسازی میلاد آقایی برای کوارتت بادی اجرا شد. این اثر که برای دو فلوت، کلارینت و فاگوت نوشته شده، با الهام از تجربه جنگ، فقدان و اندوه جمعی شکل گرفته و به یاد کودکان جان‌باخته میناب اجرا شد.
اجرای این قطعه، در کنار دیگر بخش‌های برنامه، تلاش داشت تجربه‌ای چندلایه از تصویر، صدا، بدن و فضا ایجاد کند و مخاطب را در مواجهه‌ای احساسی و تأملی با موضوع قرار دهد.
تأکید بر هم‌افزایی فرهنگی و شهری
در حاشیه این رویداد، نشستی میان مهدی شفیعی، معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و عبدالرضا گلپایگانی، معاون بازآفرینی وزارت راه و شهرسازی برگزار شد. در این نشست بر ضرورت پرهیز از پراکندگی اقدامات، طراحی هویت بصری منسجم، تشکیل دبیرخانه مشترک و بهره‌گیری از فراخوان‌های هنری و معماری برای طراحی یادمان این حادثه تأکید شد.
گلپایگانی در گفت‌وگو با خبرنگاران ضمن گرامیداشت یاد و خاطره شهدای کودک مدرسه شجره طیبه میناب اظهار کرد: حمایت از چنین برنامه‌هایی در کنار پروژه‌های کالبدی، می‌تواند به تقویت هویت فرهنگی شهرها و تثبیت حافظه جمعی کمک کند. وی افزود: یادآوری رخدادهایی که بر وجدان عمومی جامعه اثر گذاشته‌اند، بخشی از مسئولیت اجتماعی نهادهای عمومی است و هنر می‌تواند این مسئولیت را به شکلی ماندگار در جامعه بازتاب دهد که البته باید این مظلومیت ایران از طریق هنر به عنوان یک رسانه تاثیرگذار به گوش جهانیان برسد .