به گزارش روابط عمومی شرکت بازآفرینی شهری ایران، فریدون باباییاقدم عضو هیاتمدیره شرکت بازآفرینی شهری ایران در گفتوگو با خبرنگار شرکت بازآفرینی اظهار کرد: در جریان نوسازی در ترکیه، تجمیع زمین و مشارکت مالکان دو رکن اصلی اجرای پروژههاست و اغلب طرحها بر پایه این دو مؤلفه پیش میروند.
تجمیع اراضی و مدیریت ریزدانگی
باباییاقدم گفت: در مدل تحول شهری ترکیه، ابتدا امکان تجمیع اراضی بررسی میشود و پروژهها زمانی آغاز میشوند که قطعات کوچک قابلیت یکپارچهسازی داشته باشند. به گفته او، با تجمیع قطعات، امکان اجرای طرحها در مقیاسهای بزرگتر فراهم میشود و شرایط برای ایجاد فضاهای خدماتی، معابر استاندارد و ساختوساز ایمنتر فراهم میشود.
تعیین سهم مالکان بر اساس ضریب مصالحه
عضو هیاتمدیره شرکت بازآفرینی شهری ایران درباره نحوه مشارکت مالکان بیان کرد: در پروژههای نوسازی، سهم مالکان براساس ضریبی تعیین میشود که در مذاکرات میان طرفین توافق میشود. به عنوان نمونه، در یک پروژه مالک با ضریب ۱.۳۳ وارد طرح شده و در پایان یک واحد ۱۱۲ مترمربعی سهخوابه و یکسوم واحد دیگر دریافت میکند.
سرعت اجرا با تکیه بر فناوری ساخت
باباییاقدم با اشاره به روند اجرای پروژهها گفت: در بسیاری از پروژههای نوسازی در ترکیه از فناوریهای صنعتی ساخت استفاده میشود که زمان اجرای پروژهها را کاهش میدهد و امکان پیشبرد همزمان پروژههای متعدد را فراهم میکند.
حمایت از ساکنان در دوره اجرای پروژه
او همچنین اظهار کرد: در دوره اجرای پروژهها برای ساکنان کمکهزینه اجاره در نظر گرفته میشود و این حمایت تا زمان تکمیل ساختمانهای جدید ادامه دارد.
وی در ادامه افزود: اجرای برنامههای نوسازی در ترکیه با هماهنگی میان حوزههای شهرسازی، معماری و بازآفرینی شهری انجام میشود و این هماهنگی در فرآیند برنامهریزی و اجرای پروژهها نقش دارد.
جمعبندی
در جمعبندی آنچه از تجربه نوسازی شهری ترکیه مطرح میشود، میتوان گفت مدل «تحول شهری» در این کشور بر مجموعهای از ابزارهای همزمان حقوقی، اقتصادی و اجرایی استوار است. در این چارچوب، تجمیع اراضی از طریق تعیین حدنصابهای نسبتاً بالا برای تفکیک زمین، سازوکار مشارکت مالکان مبتنی بر ضریب مصالحه، بهکارگیری فناوریهای صنعتی ساخت برای کاهش زمان اجرا و همچنین پیشبینی حمایتهایی مانند پرداخت کمکهزینه اجاره در دوره ساخت، بهعنوان اجزای مکمل یکدیگر عمل میکنند.
در چنین مدلی، نوسازی بافتهای فرسوده صرفاً به مداخله کالبدی محدود نمیشود، بلکه فرآیندی است که از مرحله تنظیم قواعد شهرسازی و مدیریت زمین آغاز شده و تا مرحله اجرا و اسکان مجدد ساکنان ادامه مییابد. ترکیب این ابزارها موجب میشود هم امکان تجمیع قطعات ریزدانه فراهم شود، هم مشارکت مالکان در فرآیند نوسازی شکل بگیرد و هم پروژهها با سرعت بیشتری به مرحله بهرهبرداری برسند.
بر این اساس، تجربه ترکیه نشان میدهد که موفقیت برنامههای نوسازی شهری بیش از آنکه به یک ابزار یا سیاست منفرد وابسته باشد، به هماهنگی میان سیاستهای شهرسازی، سازوکارهای مشارکت مالکان، نظام مدیریت زمین و ظرفیتهای اجرایی در حوزه ساختوساز مرتبط است.