یکی از انواع فعالیت‌های متنوعی که ذیل اهداف بازآفرینی شهری پایدار تعریف شده‌است مرمت، تجهیز و بهره‌برداری مجدد از بناهای تاریخی ارزشمندی است که قابلیت تبدیل به مراکزی چون خانه گفتمان شهر و معماری، گالری شهر، خانه هنرمندان و سایر باهمستان‌ها را دارند. این مراکز به حفظ و یادآوری هویت، ارتقای کیفیت محیطی، سرزنده نمودن محلات شهری و ارتقای پیوندهای حرفه‌ای و اجتماعی کمک قابل توجهی می‌کنند. این تجربه پیش‌تر در بسیاری از کشورهای بیشتر توسعه‌یافته نمود عملی و عینی یافته‌است. در برخی کشورها بسیاری از کارگاه‌ها و کارخانه‌های قدیمی (میراث صنعتی)، خانه‌های مشاهیر، مکان وقوع رویدادهای مهم تاریخی، بناهای واجد ارزش‌های معمارانه، یا هر فضای باز و بسته‌ای که به هر شیوه به هویت و خاطره جمعی مردمان اشاره می‌کند، تبدیل به باهمستان‌هایی برای برقراری ارتباطات اجتماعی چهره به چهره شده‌اند.

به دنبال طرح موضوع توجه به ابعاد مختلف مؤثر بر ایجاد تا مدیریت بهره‌برداری از راه‌های برون‌شهری ایران، توسط مقام عالی وزارت، در اواخر سال 93 و به موازات ورود وزارت راه و شهرسازی به حوزه مسئولیت‌های اجتماعی، توجه به معماری و منظر راه در مدیریت اجرایی تمامی راه‌ها و جاده‌های کشور، در دستورکار قرارگرفت. پس از انجام مذاکرات و مطالعات اولیه میان زیرمجموعه‌های مرتبط با موضوع از وزارتخانه متبوع، به‌منظور تهیه دستورالعملی روشن و مورداستناد برای پیشبرد کار، بنا به دستور مقام عالی وزارت، تفاهم‌نامه‌اي مابین «سازمان راهداري و حمل و نقل جاده‌اي» و «شرکت مادرتخصصی عمران و بهسازی شهری ایران»، منقعد و بر سه موضوع اصلی زیر متمرکز گردید: تهیه دستورالعمل‌ها و راهنماهاي کاربردي ناظر بر معماري راه؛ احیاي سکونتگاه‌هاي موقت و کاروانسراهاي میان‌راهی تاریخی و ارزشمند در حاشیه جاده‌ها و بهره‌گیري از آن‌ها به عنوان مراکز خدماتی- رفاهی- امدادي جاده‌اي و راهدارخانه؛ و برگزاري سمینارهاي آموزشی مشترك.