به گزارش روابط عمومی شرکت بازآفرینی شهری ایران فریدون بابایی اقدم عضو هیات مدیره شرکت بازآفرینی شهری ایران در گفتوگو با خبرنگار ایرنا با اشاره به بازدید اخیر خود از برخی شهرها و مناطق استان سیستان و بلوچستان، اظهار داشت: در این بازدید هشت روزه از شهرهای زاهدان، زابل، زهک، خاش، سراوان، نیکشهر، چابهار و بنت سرکشی شد که موضوع اصلی این بازدیدها شروع ساماندهی فاضلاب محلههای شیرآباد و باباییان زاهدان بود.
فریدون بابایی اقدم گفت: پنجاه و هشتمین جلسه ستاد ملی بازآفرینی با حضور وزیر راه و شهرسازی، سه دستور کار اصلی داشت که نخستین موضوع، دفع فاضلاب محلههای بسیار بحرانی در کشور در قالب ۱۰۰ محله بود.
وی افزود: طی مکاتبه مجدد با استانها، تا امروز اطلاعات ۱۳۶ محله از ۲۸ استان در ۷۵ نقطه شهری جمعآوری و مقرر شد در سال نخست، اجرای شبکه فاضلاب ۳۸ محله در دستور کار قرار گیرد.
عضو هیات مدیره شرکت بازآفرینی شهری ایران ادامهداد: همچنین مقرر شد کار مشترکی با شرکت آب و فاضلاب کشور و شهرداریهای شهرهای هدف انجام شود که در این راستا در فاز نخست ۴.۸ همت اعتبار برای ۱۴ شهر و ۳۸ محله در نظر گرفته شد که بخشی از آن از طریق منابع داخلی وزارت راه و شهرسازی (به عنوان متولی محلههای ناکارآمد شهری) و بخشی دیگر از منابع مالی شرکت آبفا تامین خواهد شد.
وی خاطرنشان کرد: با بررسیهای انجام شده، اجرای شبکههای فاضلاب محلههای شیرآباد و باباییان شهر زاهدان و گلدشت و ملاشیه شهر اهواز در دستور کار دبیرخانه ستاد ملی بازآفرینی شهری قرار گرفته و اکنون در حال بررسی شیوههای اجرای کار هستیم تا راهکار کمهزینهبرتر را انتخاب و اجرای کار را آغاز کنیم.
بابایی اقدم با اشاره به اندک ابهامات باقی مانده در تامین مالی پروژه محلههای هدف شهر اهواز و مسکوت ماندن اجرای آن، تصریحکرد: در سالهای گذشته در این محلهها حتی مناقصه برگزار و پیمانکار هم انتخاب شد، اما در نهایت به دلیل عدم تامین مالی پروژه رها شد.
وی با اشاره به شهر سراوان در استان سیستان و بلوچستان، اظهار داشت: دهها سال از تاسیس شهرداری در این شهر میگذرد، اما هنوز شاهد برخی معابر و خیابان های اصلی خاکی و بدون آسفالت، فاقد جوی و جدول و عدم دفع آبهای سطحی هستیم؛ به طوری که شرایط بغرنجی برای زندگی اهالی این محلهها ایجاد کرده است.
نیاز به ۱۲ همت اعتبار برای اجرای پروژهها در ۱۳۶ محله بحرانی
این عضو هیات مدیره شرکت بازآفرینی شهری ایران گفت: اجرای پروژهها در ۱۳۶ محله مذکور به حدود ۱۲ همت اعتبار نیاز دارد که برای سال نخست حدود ۴.۸ همت خواهد بود که باید تا آذرماه سال آینده اجرای پروژهها به اتمام برسد. در این راستا ۵۰۰ میلیارد تومان از منابع سازمان ملی زمین و مسکن و ۵۰۰ میلیارد تومان از منابع داخلی شرکت بازآفرینی شهری ایران بهکارگیری خواهد شد.
وی بیان داشت: موضوعی همچون رهاشدگی فاضلاب انسانی در معابر و کوچههای شهری، مسالهای نیست که بتوان از آن عبور کرد و حیثیت شهروند ایرانی را خدشهدار خواهد کرد؛ در این راستا انتظار میرود دستگاههای مرتبط احساس مسئولیت بیشتری داشته باشند.
باباییاقدم همچنین به محله جنگلوک چابهار یا برخی محلههای سراوان اشاره کرد که گاه تا چندین خانواده در داخل یک خانه زندگی و حتی آب مورد نیاز شستوشوی خود را به صورت گالنی خریداری میکنند. خانوارهایی که اغلب تحت پوشش نهادهای حمایتی نیز هستند، اما از برخی بیماریها نظیر بیماریهای پوستی رنج میبرند و باید صدای مظلومیت این بخش از جامعه را به گوش مسئولان برسانیم.
وی بر لزوم در اختیار گذاشتن ماشینآلات و منابع لازم به شهرداریهای این مناطق تاکید کرد و اظهار داشت: در موضوع ظرفیت قیر رایگان که شرکت بازآفرینی شهری در اختیار دارد، برخی شهرداریهای این مناطق حتی منابع مالی برای حمل این قیر رایگان را در اختیار ندارند و انتظار میرود دستگاهای متولی اهتمام بیشتری برای خدمترسانی به محرومان این مناطق داشته باشند.
به گزارش ایرنا، تحولات اخیر در حوزه بازآفرینی شهری، بار دیگر این واقعیت را برجسته کرد که بدون حل مسائل زیربنایی و زیرساختی، سخن گفتن از نوسازی کالبدی، بهسازی محیطی و حتی مداخلات اجتماعی، راهگشا نخواهد بود. در همین چارچوب، آغاز عملیات اجرایی ساماندهی فاضلاب محلههای هدف اهواز و زاهدان را باید نه یک پروژه صرفاً خدماتی، بلکه نخستین گام عملیاتی در اجرای تصمیمات کلان ستاد ملی بازآفرینی شهری پایدار برشمرد.
انتخاب محلههایی از اهواز و زاهدان بهعنوان نخستین پایلوت (نمونه) اجرای این دستور، انتخابی تصادفی یا صرفاً منطقهای نبود؛ بلکه تصمیمی مبتنی بر عمق و شدت مسائل انباشتهشده، مخاطرات بهداشتی و زیستمحیطی و ناتوانی زیرساختهای موجود در پاسخگویی به نیازهای حداقلی ساکنان بود.
در عین حال، باید تاکید کرد که ساماندهی فاضلاب، اگرچه شرط لازم است، اما شرط کافی برای بازآفرینی نیست. استمرار این مسیر، مستلزم آن است که پس از تکمیل زیرساخت حیاتی فاضلاب، مداخلات کالبدی، خدماتی و اجتماعی بهصورت زمانبندیشده و همافزا دنبال شود. تنها در این صورت است که میتوان از این مناطق، نه بهعنوان محلههای مسالهدار، بلکه بهعنوان نمونهای از تغییر مسیر سیاستگذاری در سکونتگاههای غیررسمی و محلات کمبرخوردار یاد کرد.
